Dichter bij de dood

dichter bij de dood kon ik niet komen
dan jouw adem dichten met de mijne
verdwijnen in het verre licht
je gezicht nog niet in ruste, kuste ik
warmte in je handen, koud en broos,
blies leven in een droom waarin
we reizen maakten naar een hemel op aarde
waar je danste en zong, terug naar
de allereerste bron
was je weer meisje, luchtig en onbevangen nog
lachte, lichte, leefde in
de zachte liefde om je heen